ஏஸ் : Movie Review

தன் கடந்த காலத்தை புறக்கணித்து, மலேசியாவுக்கு வருகிறான் போல்ட் கண்ணன் (விஜய் சேதுபதி). அங்கு அறிவுக்கரசன் (யோகி பாபு) அவரை சந்தித்து தனது இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். எதிர்வீட்டில் வசிக்கும் ருக்கு (ருக்மணி வசந்த்) மற்றும் போல்ட் கண்ணன் இடையே gradually காதல் உருவாகிறது. ருக்குவுக்கு வேலை தொடர்பான சிக்கலும், வீட்டை காப்பாற்ற வேண்டிய அவசியமும் உள்ளது. இதற்காக போல்ட் கண்ணன் இரண்டு வேலைகளில் ஈடுபடுகிறார். இதனால், ஒருபுறம் வில்லன்கள் குழுவும், மறுபுறம் மலேசிய போலீஸாரும் அவரை தேடத் தொடங்குகிறார்கள். இவ்வெல்லாம் நிலையிலிருந்து அவர் தப்பியாரா? காதலியின் பிரச்சனைகள் தீர்ந்ததா? என்பதே கதையின் மையம்.

ஒருவருக்கு பிரச்சனை என்றால் உதவிக்கரம் நீட்டவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் வாழும் நாயகனின் கதை இது. ஒரு வரியில் இது சுவாரஸ்யமாகத் தோன்றினாலும், அதை திரைக்கதையில் நன்றாகக் கொண்டு செல்ல இயக்குநர் ஆறுமுகக்குமார் கடுமையாக உழைத்திருக்கலாம்.

கடந்த குற்றவிளக்கங்களை மறந்துவிட்டு ஒரு புதிய பாதையைத் தேடி மலேசியாவுக்கு வரும் கதாநாயகன், மீண்டும் பழைய வாழ்க்கைக்கே திரும்ப நேரிடுகிறது. ஆனாலும், அவருக்குப் பிடித்தவர்களுக்கு உதவ விரும்பும் அவரது மனநிலை மற்றும் பின்னணி வாழ்க்கையை சிறிதளவாவது விவரித்திருக்கலாமே?

நாயகிக்கு ஏற்படும் வேலைவாய்ப்பு சிக்கலும் வீடு மீட்பு சிக்கலும் தீவிரமாக இல்லாதபடி காட்சிகள் அமைந்துள்ளன. தொடக்கத்தில் நாயகனை திருடன் எனக் கருதி திட்டுகிறாள் நாயகி. பின்னர், அவன் கொள்ளை செய்து அவளது கடனை தீர்க்கும் நடைமுறை பொறுப்பற்றதுபோல் தெரிகிறது. மலேசியாவில் சட்டவிரோத சூதாட்டங்களை மையமாகக் கொண்டு எடுத்த காட்சிகள் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளன. ஆனால் அவை தேவையற்ற நீளத்தில் இருக்கின்றன.

முழு படம் முழுவதும் யோகிபாபு தோன்றினாலும், அவருடைய நகைச்சுவை, கதையை முன்னெடுக்க உதவவில்லை. இருந்தாலும் இரண்டாம் பாதி சற்று வேகமாக நகர்கிறது.

விஜய் சேதுபதி இயக்குநர் கொடுத்த வேலையை நன்றாகக் செய்திருக்கிறார். வில்லன்களுக்கு எதிராக நிதானமாக பதிலடி கொடுத்து, யோசனைகளை நடைமுறைப்படுத்துகிறார். ருக்மணி வசந்த் அழகாக நடித்து இருந்தாலும், ஒரே மாதிரியான உடல்மொழி கவனிக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது. யோகிபாபு வழக்கமான “டெம்ப்ளேட்” காமெடியை வழங்குகிறார். பப்லு பிருத்விராஜ் (கெட்ட போலீஸ்), அவினாஸ் (வில்லன்), திவ்யா பிள்ளை உள்ளிட்டவர்கள் தங்களுக்கேற்ப உரிய பங்களிப்பைச் செய்துள்ளனர்.

ஜஸ்டின் பிரபாகரனின் பாடல்கள் மனதில் பதியவில்லை. ஆனால், சாம் சி.எஸ் வழங்கிய பின்னணி இசை நன்றாக இருக்கிறது. ஒளிப்பதிவாளர் கரண் பி. ராவ் மலேசியாவின் அழகைக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார். ஃபென்னி ஆலிவரின் எடிட்டிங் பணி சில இடங்களில் நீளத்தை குறைத்திருக்கக்கூடியதாக இருந்திருக்கலாம். திரைக்கதையில் மேலும் கூர்மையாக உழைத்திருந்தால், படம் சிறப்பான எதிரொலியைப் பெற்றிருக்க வாய்ப்பு இருந்திருக்கும்.